تو باغچه دل من

غربت تنهایی بود                                                            

 میون خاک غربت                                                         

 جای یه گل خالی بود

 تو دریای دل من                                                        

 موجای رویایی بود

 حیف که شروع موجا                                                

  اغاز تنهایی بود

 حالا میریم به صحرا                                                         

  به صحرای دل من

  تو این کویر تشنه                                                        

  غمای صحرایی بود

  زمستون و تابستوناش                                                      

  وای که چه روزایی بود!

  بهار و پاییز نداشت                                                          

  یه کمی افراطی بود

  دیواره های دلم                                                              

   گلبرگای شقایق

  همون گلی که میگن                                                      

   به پات می مونه عاشق  

   تو اسمون قلبم                                                               

   ابرای پاره پاره

   نمی تونست بباره                                                          

   اخه عشقی نداره!

   تو ساحل دل من                                                                  

   یه ماهی تنها بود

   هرم نفسهای اون                                                                  

   بریده از دنیا بود

   شب هاش چه شب هایی بود                                             

   یه عالمه درد و غم

   بی ماه و بی ستاره                                                         

   ماهم که می تابید کم

   تو شهرای دل من                                                               

   مرز بندیا ساده بود

   کسی نبود تو این شهر                                                          

   پاکیزه و خالی بود

   اما یه روزی رسید                                                             

   که ساخت قصرهای امید

   بهار قلبو دیدم                                                                 

  دلم دیگه نپوسید

  بذرای گل کجا بود؟                                                          

  هیچ وقت که با ما نبود

  چی شد که یادش افتاد                                                           

   دل ما هم تنها بود

   بذرا جواب دادن که:                                                               

   از راه دور اومدن

        از تو دو تامروارید                                                                   

                          با عشقو شور اومدن

                           می دونید اون بذرا که

                            گلهای عشقو کاشتن

                            چی بودن و چی هستن؟

                            اره...اونا چشمای زیبا هستن!

                                                                      " مانا "