چند شبه باز به یاد تو ، خواب توی چشماش نمیاد

نه ابری و نه بارونی ، هیچ کس و جز تو نمی خواد

شهر قشنگ قصه هات ، بدجوری جادو میکنه

دخترکم مثل یه قاصدک ،  پریشونه تو باد

صحبت یاد و باد شده ، یه پرسشی دارم ازت

یاد همون دخترکو ، سپردینش به دست باد ؟!

اسمتو جمع نمی یارم ، منم که شخص غایبم

دخترکم همون منم ، عاشق عشق و شور و داد

منظورمو می فهمی که ، همون که تو نگاهته

کرده منو دیوونه و موندم چرا انقدر زیاد؟!

 به چشم غایبم بهم نگاه کنی ، عاشقتم

اما تو راهم ندادی ، یادت میاد؟

منظورم اون کلاسیه ، که تو دلت باز شده بود

شلوغ شد و خواستم بیام ، خودش منو راهم نداد

بعدش تو دفتر سفید ، یه خط مشکی کشید و

نوشت غایب ! خاطره شو داری به یاد ؟

 این شد که من دلم گرفت ، حاضرارو غایب زدی

غایبای حقیقیرو ، هنوز کلاستون می خواد ؟!

نه نمی خوام غم بیارم ، جای خوشی ، توی دلت

اما یه خواهشی دارم ، اسمم تو حاضرا بیاد !

                                                  "مانا"

 شاید اون روز که غریب بود

تو دلم بازم فریب بود

سوختم از عشقی که شاید

عاشق چشم رقیب بود

اولاش یه حس تازه

رفت به کنج دل بنازه

که شده حاکم قلبم

فکر می کرد همیشه رازه !

اما عاشقه ، می تونه

نذاره مخفی بمونه

داد دل با لب بسته

میزنه ، تنها نمونه

خلاصه همه می تونن

دادو از نگام بخونن

یارو اما نمی دونم

بین راهن یا تو خونه ان

راه عشق من نرفتن

شایدم رفتن و خستن

در پی یه چیکه خواهش

مطمئن شن ، بگن هستن

این روزا ، حرف غریبی

می شنوم ، یه جور فریبی

قاصدی برام آوردش

ار دل گنبد آبی

حدس زدم ، همدم و یارم

میگه عشقی نیست کنارم!

معشوقش لایق نبوده

حیف اون نگاه یارم !

آخه چشماشو گرفت رفت

و نگفت یارم کجا رفت ؟!

بود رفیق نیمه راه و

عشقمو تنها گذاشت رفت!

                        گل من ، غم نخوری دنیا به پات

                        ماه خندون شد فدای خنده هات

                    یه ستاره کم شده از آسمون چشم تو

                 چند هزار ستاره موندن همیشه بشن فدات !

                                     "مانا"