تک تک اجزای وجودم واستون پر می کشه

عاشقیتون از ته قلبم داره شکلک می کشه

شکلهایی که جای سپید قلبارو مشکی می کنه!

عشقتونم مثل شما از پشت مه سر می کشه

شاید منم،بد می بینم عشق سپیدو پاکتون

تیره و ابری می بینم صورت مثل ماهتون

اما نشد که ماه من،یه شب بتابه واسه ما

پس بتابید به راه عاشقای بین راهتون!

دزدی که مغزو خالی و قلبارو آشوب می کنه

عشقه،ولی عشق شما بیشتر دلو خون می کنه!

نه ولی قاب قلبتون،نگاتونه،حس می کنم

دریاش برام عمیقه و وجودمو غرق می کنه

اگر همه دنیاتونم به قلب من دروغ بگه

راز چشای نازتون،حقیقتو برام میگه                         

تا کی باید تو چشمای مجهولتون شنا کنم