هر چی که میگذره دارم برات دیوونه تر میشم

چند ساله اما هر روزش ، یاد توئه ، اینجا پیشم

یاد تو هر جا که بره ، تو قلبمه ، دور نمیشه

مثل یه سرو پرغرور ، تو باغ قلبم همیشه

چطور بگم؟ چهار فصل زندگیم شدی

بهار سربلندی و تابستون خوشیم شدی

دلتنگی فصل خزونمم به یاد تو خوشه

زمستوناش، به حسرت نگاه تو ، دروغ میگه که ناخوشه

شبا ، روزا ، تاریکیا ، روشنیا

همش میگم نیومدی ، تو راهیا !

میدونم این امیدی که برای داشتنت دارم

مثل کلاغای تو قصه س ، نرسیدن آخرم !

منو ببخش ، چون میدونم شعرام به رنگ تکراره

خواننده ها خسته شدن ، لطفشون اما بسیاره

اما یه روزی میرسه ، راز دلو حک می کنم

تو قلب پاکتو می گم : عاشق ترینشون منم !

خسته ام از خستگیا ، حرفا و همبستگیا

دم از حقیقت میزنن ، وجودشون پر از ریا

شماره هارو می شمری ، اما کمه ، عزیزیا !

آخه چقد دوستت دارم ، بازم کنار ما بیا

             قصه ما به سررسید                              

            کلاغه ...                              

 "مانا"